آیا قهوه اکسیر طول عمر است؟
همه ما میدانیم که فرآیند پیری و ابتلا به بیماریهای مزمن، بخشی طبیعی و اجتنابناپذیر از زندگی انسان است. اما سوالی که همیشه ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده این است: آیا میتوان سرعت این فرآیند را کاهش داد؟
به گزارش پایگاه خبری عصرنما، پاسخ پژوهشهای جدید مثبت است. علاوه بر ورزش، عدم دخانیات و خواب کافی، «تغذیه» نقش بیبدیلی در کیفیت و طول عمر دارد. در این میان، قهوه یکی از محبوبترین نوشیدنیهای جهان دوباره توجه جامعه علمی را به خود جلب کرده است. گزارش جدید پایگاه علمی Medical News Today که بر اساس تازهترین پژوهش منتشرشده در ژورنال تخصصی Nutrientsتنظیم شده، مکانیزم زیستشناختی جدیدی را فاش میکند که نشان میدهد قهوه چگونه به محافظت از سلولها و کاهش سرعت پیری کمک میکند.
پلیفنولها؛ سپر دفاعی قهوه در برابر پیری سلولی
ترکیبات اصلی که قهوه را به یک نوشیدنی ضدپیری تبدیل میکنند، پلیفنولها (Polyphenols) هستند. پلیفنولها ریزمغذیهای طبیعی و آنتیاکسیدانهای قوی هستند که در خوراکیهایی مانند توتها، شکلات تلخ، روغن زیتون بکر، چای سبز و قهوه یافت میشوند. وظیفه اصلی این ترکیبات، مبارزه با استرس اکسیداتیو و کاهش التهاب در سلولهای بدن است.
پروفسور استیون سیف، استاد برجسته سمشناسی و سرپرست این پژوهش در دانشگاه A&M تگزاس، توضیح میدهد افراد ساکن در مناطقی از جهان که مردم آن بیشترین طول عمر را دارند، یا کسانی که به طور منظم قهوه مصرف میکنند، طول عمر بیشتری داشته و کمتر دچار مشکلات سلامتی مرتبط با سن میشوند.
فعالسازی پروتئین کلیدی NR4A1
تیم تحقیقاتی در این پژوهش آزمایشگاهی دریافتند که ترکیبات موجود در قهوه تنها به عنوان آنتیاکسیدان ساده عمل نمیکنند، بلکه مستقیماً با پروتئینی به نام NR4A1 در بدن پیوند خورده و آن را فعال میکنند.
پروتئین NR4A1 چیست و چه وظیفهای دارد؟
پاسخ به استرس: این پروتئین در پاسخ به استرسهای سلولی، التهابی و اکسیداتیو فعال میشود.
کاهش با افزایش سن: سطح این ژن/پروتئین به طور طبیعی با افزایش سن در انسان کاهش مییابد.
ارتباط با طول عمر: آزمایشها نشان دادهاند موشهایی که فاقد این پروتئین بودند، طول عمر کوتاهتری داشتند، اما فعال شدن NR4A1 توانست سلولها را از آسیبهای بافتی حفظ کند.
به گفته دانشمندان، ترکیباتی نظیر کافئیک اسید، کلروژنیک اسید و فرولیک اسید موجود در قهوه به این پروتئین متصل شده و با فعال کردن آن، از تخریب سلولی جلوگیری کرده و اثرات ضدپیری ایجاد میکنند.
آیا کافئین عامل اصلی این معجزه است؟
برخلاف تصور عموم، دانشمندان تاکید میکنند ترکیبی که بیشترین تأثیر را در فعالسازی پروتئین ضدپیری دارد، کافئین نیست، بلکه آنتیاکسیدانها و پلیفنولهای گیاهی موجود در دانههای قهوه هستند. این بدان معناست که حتی خواص ترکیبات گیاهی قهوه (بدون تمرکز صرف بر کافئین) میتواند نقش حمایتی برای سلولها داشته باشد.
قهوه دارو نیست، بلکه یک مسیر علمی است
دکتر دانگ ترین، متخصص بیماریهای داخلی و مدیر مرکز بهداشت مغز در کالیفرنیا (که در این پژوهش حضور نداشته)، ضمن ابراز خوشبینی به این نتایج میگوید:
«این مطالعه یک سرنخ زیستشناختی بسیار ارزشمند از نحوه عملکرد قهوه به ما میدهد، اما نباید آن را به عنوان یک درمان قطعی ضدپیری یا داروی جلوگیری از آلزایمر تلقی کرد. این آزمایشها در محیط آزمایشگاهی و روی الگوهای سلولی انجام شدهاند و هنوز تا اثبات نهایی در بالین انسان به تحقیقات بیشتری نیاز است.»
وی تاکید میکند هدف اصلی علم، تنها «افزایش طول عمر» نیست، بلکه «افزایش سالهای سالم و بدون معلولیت در زندگی» است.
جایگزینهای قهوه برای فعالسازی سیستم دفاعی بدن
اگر کسی به دلیل حساسیت یا عدم علاقه، قهوه مصرف نکند، آیا راه دیگری برای بهرهمندی از این ویژگی وجود دارد؟
دکتر ترین توضیح میدهد که پلیفنولها و ترکیبات مشابه (مانند رزوراترول، کوئرستین و کمپفرول) در میوهها، سبزیجات، انگور، سیب و سبزیجات برگی نیز وجود دارند. با این حال، مطمئنترین راهکار برای کند کردن روند پیری، پایبندی به یک سبک زندگی سالم و کلنگر است که شامل موارد زیر میشود:
رژیم غذایی متنوع و سرشار از گیاهان
ورزش منظم و فعالیت بدنی
خواب کافی و باکیفیت
عدم مصرف دخانیات
کنترل فشار خون، کلسترول و قند خون
نتایج این مطالعه نشان میدهد که نوشیدن متعادل قهوه میتواند از طریق فعالسازی پروتئین حمایتی NR4A1، التهاب سلولی را کاهش داده و به سالمندی سالمتر کمک کند. کشف این مسیر مولکولی نه تنها رازهایی از فواید قهوه را برنمود، بلکه راه را برای ساخت داروها و مکملهای جدید ضدپیری در آینده هموارتر میسازد.
انتهای پیام/
اشتراکگذاری: